Rwa kulszowa, czyli co?

W naszym kraju rwę kulszową potocznie określa się mianem ataku korzonków. W medycynie stosuje się natomiast nazwę ischialgia, od łacińskiego ischias. Przypadłość ta ma bezpośredni związek z uciskiem nerwu kulszowego, czyli największego nerwu obwodowego w ludzkim organizmie. Ciekawostką jest fakt, iż nerw ten sięga aż do stopy, „po drodze” mijając udo i goleń – będzie to istotna informacja, gdy przejdziemy do omawiania objawów rwy.

Warto również wiedzieć, że wyróżniamy kilka rodzajów rwy. Są to:

Rwa ramienna

Dość rzadko diagnozowana, w jej przebiegu pacjent uskarża się na silny ból promieniujący od szyi do ramienia oraz do palców dłoni.

Rwa kulszowa

Najbardziej powszechna, doświadczyło jej nawet 40% dorosłych Polaków, charakteryzuje się silnym bólem promieniującym od odcinka lędźwiowego kręgosłupa aż do palców u stopy.

Rwa udowa

Często mylona z rwą kulszową, ponieważ ból jest umiejscowiony w podobnym sektorze ciała (najczęściej w okolicy lędźwiowej) i promieniuje do nogi przez przednią część uda.

Strona poświęcona rwie kulszowej

Kto nie przeżył ataku rwy kulszowej, ten nie wie, co to fizyczny ból. Może w tym zdaniu jest trochę przesady, ale nie zmienia to faktu, że rwa kulszowa (inaczej nazywana zapaleniem czy atakiem korzonków) należy do tych szczególnie nieprzyjemnych przypadłości. Z czego właściwie się to bierze? Czym dokładnie jest rwa kulszowa i jakie daje objawy? Wreszcie: co można zrobić, aby nie tylko załagodzić ból, ale też zminimalizować prawdopodobieństwo nawrotu rwy? Na wszystkie te pytania odpowiadamy na naszej stronie.

Przyczyny rwy kulszowej

Istnieje szereg bodźców, które mogą wywołać atak rwy kulszowej. W większości przypadków silny ból jest spowodowany przepukliną dysku międzykręgowego, kiedy to przez pęknięty pierścień włóknisty wydostaje się jądro miażdżyste uciskające nerw kulszowy.

Innymi spośród diagnozowanych przyczyn rwy kulszowej są:

  • Mechaniczne uszkodzenie nerwu kulszowego – na przykład w wyniku wypadku komunikacyjnego;
  • Zwężenie światła kanału kręgowego – spowodowane powstaniem guzów lub innych nowotworów;
  • Kręgozmyk;
  • Wypadnięcie dysku międzykręgowego, ale bez jego uszkodzenia;
  • Zespół mięśnia gruszkowatego – na tę przypadłość cierpi około 15% populacji;

Więcej o przyczynach rwy kulszowej przeczytasz w osobnym artykule na naszej stronie.

Objawy rwy kulszowej

Kluczowym i w praktyce niemożliwym do przeoczenia objawem tej przypadłości jest niezwykle silny, ostry i pojawiający się znienacka ból w okolicy lędźwiowej, który najczęściej promieniuje przez pośladek i udo aż do stopy. Zwykle ból jest umiejscowiony tylko po jednej stronie ciała – prawej lub lewej. Nasila się przy nawet najmniejszej próbie poruszenia się, dlatego pacjenci, u których atak rwy nastąpił w łóżku nie są w stanie się z niego podnieść.

Wiele osób w momencie ataku rwy kulszowej uskarża się na częściowy paraliż, mrowienie i skurcze mięśniowe. Jeśli objawy te utrzymują się przez kilka godzin, pomimo przyjęcia leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych, należy zgłosić się do szpitala, gdzie zostaną podane środki sterydowe (w zastrzykach) oraz przeprowadzone badania neurologiczne.

Do charakterystycznych objawów rwy kulszowej zaliczamy także:

  • Utrudnione, bardzo bolesne wypróżnianie;
  • Zaburzenie czucia;
  • Efekt „migrującej stopy”, czyli wrażenie, że stopa jest ciałem obcym, uciekającym podczas próby chodzenia;
  • Objaw Lasegue’a, czyli ostry ból pojawiający się podczas próby uniesienia wyprostowanej nogi;

Więcej przeczytasz w naszym artykule, które w całości poświęciliśmy objawom ataku rwy kulszowej.

Leczenie rwy kulszowej: czy jest konieczne?

Czas trwania rwy kulszowej to kwestia indywidualna – niektórzy pacjenci czują się dużo lepiej już po kilku godzinach od zastosowania farmakoterapii, inni natomiast męczą się z nieznośnym bólem nawet przez kilka dni. Temu zagadnieniu przyglądamy się bliżej w innym artykule, który zdecydowanie powinieneś przeczytać.

Prawdą jest, że rwa kulszowa prędzej czy później „mija sama”, co jednak nie oznacza, że można całkowicie zrezygnować z leczenia tej przypadłości. Ma ono o tyle duże znaczenie, iż pozwala znacząco skrócić okres rekonwalescencji, szybciej wrócić do pracy czy zwykłej aktywności fizycznej. Celem leczenia jest również oszczędzenie pacjentowi bólu oraz ograniczenie spożycia środków farmakologicznych.

Właściwe leczenie rwy kulszowej można rozpocząć zaraz po tym, jak ustąpią najgorsze dolegliwości bólowe – zwykle następuje to po 1-2 dniach (w tym czasie należy leżeć, najlepiej z poduszką między nogami). Gdy pacjent może już wstać i w miarę komfortowo chodzić, powinien udać się do gabinetu, w którym prowadzi się terapię rwy kulszowej.

Najbardziej polecaną metodą leczenia jest ArpWave – to unikalne połączenie stymulacji z ćwiczeniami manualnymi, opracowane w Stanach Zjednoczonych dla wyczynowych sportowców, dziś pomagające cierpiącym pacjentom na całym świecie.

ArpWave jest metodą bezinwazyjną, bezbolesną, w pełni bezpieczną. Po zakończeniu cyklu terapii pacjent nie tylko zapomina o nieprzyjemnym epizodzie rwy kulszowej, ale również może szybciej wrócić do uprawiania sportu. Nie bez znaczenia jest również walor rehabilitacyjny tej metody, dzięki któremu ryzyko nawrotu ataku korzonków jest znacznie niższe.

Sprawdź, dlaczego leczenie rwy kulszowej jest dużo lepszym wyborem, niż męczenie się i czekanie, aż „samo przejdzie”.

Profilaktyka rwy kulszowej, czyli jak jej zapobiegać?

Już pojedynczy epizod rwy znacząco zwiększa prawdopodobieństwo, że problem wróci. Jak wspomnieliśmy, najlepszym sposobem na to, aby oddalić od siebie ten scenariusz, jest poddanie się rehabilitacji metodą ArpWave. Można jednak zrobić coś więcej.

W profilaktyce rwy kulszowej najważniejsze jest tzw. wysoka higiena życia. Chodzi o to, aby dbać o swoje ciało poprzez aktywność fizyczną – bardzo dobrym sportem dla osób mających problemy z kręgosłupem jest pływanie. Jeśli cierpisz na otyłość lub masz nadwagę, przejdź na zdrową dietę, bogatą w naturalne źródła witamin, minerałów (szczególnie wapnia), kwasów tłuszczowych.

Rzuć palenie, nie nadużywaj alkoholu, w pracy biurowej rób sobie częste i efektywne przerwy (rozciąganie, przysiady), zadbaj o prawidłową pozycję przy biurku, rano zarezerwuj sobie 10 minut na gimnastykę, pamiętaj o równomiernym rozkładaniu ciężaru podczas np. noszenia siatek z zakupami, nie dźwigaj raptownie ciężkich przedmiotów. To takie „abecadło” przeciwdziałania rwie kulszowej.